It is 20 years ago today…
Het is 20 jaar geleden dat PSV uit werd geschakeld in de Champions League door Atlético Madrid.
Rondom deze wedstrijd speelt het boek “Die nacht in Madrid”. Als de schrijver na de verloren wedstrijd op een terras neerstrijkt, raakt hij in gesprek met een oudere man die de complottheorieën rondom de kampioenswedstrijd in 2007 in een dronken bui lijkt op te biechten.
Het afgelopen jaar heeft AI een vlucht genomen. Op social media wordt de berichtgeving langzaam overgenomen door AI. Komende jaren zal je steeds meer te woord worden gestaan door een door AI aangestuurd antwoordapparaat. Langzaam ga je vertrouwen in alles wat door AI wordt bediend. Je zoekt er straks, net als op Google, alles mee op. Want een beetje AI-programma surft het web tig keer sneller dan welke millennial ook die met een computer in zijn hand geboren is.
Niet alles op het web is waar. Maar door herhaling op het web kan het zomaar een groot verhaal worden. Als AI gaat twijfelen aan de maanlanding of via een andere manier met verkeerde informatie wordt geïnfecteerd, waar of wie gaat dat dan corrigeren?
De creativiteit wordt overgenomen door AI. Straks zijn we allemaal hetzelfde, schrijven we hetzelfde, lezen we hetzelfde. AI gaat nog beter worden dan het nu al is, waardoor fouten straks niet meer verwacht worden. Maar die gaan er zijn.
Voor AI geldt nog steeds GIGO: Garbage In – Garbage Out.
Mijn ‘garbage’ online
Vandaag gaat mijn garbage online. Als één verhaal een duidelijk stuk, maar levensgevaarlijk opgeknipt in stukken. In dit verhaal ben ik de AI. Ik ken de feiten, ik weet ze te vinden op internet, maar heb de missende stukjes zelf ingevuld, zoals het zou kunnen zijn. Faction, of illusoire patroonperceptie.
Ik probeer inhoud te geven aan de complotverhalen die de laatste 20 jaar rondgingen.
Link: Zelfs Wesley Sneijder schreef erover in zijn boek.
Die nacht in Madrid is dus gebaseerd op de complottheorie dat het kampioenschap in 2007 door PSV was gekocht. Al die geruchten bij elkaar maakten een spannende voetbalthriller die alleen nog geschreven moest worden. Wat is er geworden van al die hoofdrolspelers uit die theorieën uit 2007? Het verhaal is al afgelopen in het boek als Philip Cocu eind 2025 een functie krijgt binnen PSV. Hetzelfde geldt voor Ibrahim Afellay. Of dit ook bij de theorie hoort laat ik over aan de lezer, de stropdas heeft ze nooit genoemd. Denk ik. Maar oordeel zelf.
Van 2024 naar 2016 naar 2007 en terug
Het verhaal begint in het wonderbaarlijke seizoen 2024-2025. Het begint in aanloop naar de wedstrijd PSV-Feyenoord. Voor die wedstrijd wordt er afscheid genomen van Boy Waterman. Operatie Waterkanon was naar hem vernoemd. Het hele verhaal begon voor mij te leven in Madrid in maart 2016, na de verloren penaltyserie tegen Atlético Madrid.
Wat begon als een prachtig geplande voetbalreis naar Barcelona, Madrid en Parijs, verandert langzaam in een voetbalnachtmerrie. Met herinneringen aan geweldige wedstrijden, oude PSV helden en muziek proberen we de tijd te doden. En dan is er die ene mysterieuze nacht waarin die pratende dronken PSV-stropdas een complot onthult dat het kampioensjaar van 2007 in een ander daglicht zet. Tussen die bierviltjes en notitieblokjes, penaltytrauma’s en Eindhovens sentiment ontvouwt zich een verhaal over clubliefde, verlies en de strijd tegen de commercialisering van het spel.
Operatie Waterkanon is een ode aan de supporter en de vereniging, een waarschuwing aan het moderne voetbal, en een melancholische reis door herinneringen die blijven hangen.
Dit verhaal is even absurd als ontroerend, even herkenbaar als onthullend.
“Soms heb je van die wedstrijden die blijven hangen. Dit is er zo één.”
Gratis en voor niks (ook voor Hollanders).
Zie het als een cadeau van de ene supporter aan de andere.
